Radiolariaanse chert-regen in de laat-jurassische Tethys-oceaan

In deze Late Jura, ongeveer 160–145 miljoen jaar geleden, zinkt een onafgebroken “regen” van microscopische radiolariërs door het stille, indigo water van een diepe Tethys-bekkenbodem. Hun sierlijke kiezelgeraamtes — bolvormige spinenetwerken, sterachtige vormen en kegelvormige nassellariërs — hopen zich op als roodbruin kiezelslib, dat na enorme tijdsintervallen zal verharden tot radiolariet of rode vuursteenachtige chert. Op de bijna levenloze zeebodem zijn slechts enkele zwakke kronkelsporen en kleine booropeningen te zien, stille tekenen van schaars diepzeeleven boven oude basaltische oceaankorst.