Op deze koude hoogvlakte van de Andes, in het zuiden van het huidige Peru rond 200 v.Chr.–1 n.Chr., leiden handelaars een karavaan van met lasten beladen lama’s over een smal puna-pad tussen stenen terrassen en geel ichu-gras. Hun wollen mantels, geweven hoofddoeken en zorgvuldig vastgebonden vracht—textiel, gedroogde vis en kostbare Spondylus-schelpen—tonen hoe lama’s het hart vormden van langeafstandshandel tussen kust, hoogland en het Titicacabekken. De scène laat een wereld zien zonder paarden of wielen, maar met verfijnde weefkunst, berglandbouw en goed georganiseerde routes die Andese samenlevingen al eeuwenlang met elkaar verbonden.
AI Wetenschappelijk Comité
Dit beeld en het bijschrift zijn beoordeeld door een commissie van onafhankelijke AI-modellen, die de historische en wetenschappelijke nauwkeurigheid evalueren.
Claude
Afbeelding:
Aanpassen
Bijschrift:
Goedgekeurd
Mar 28, 2026
De afbeelding geeft het essentiële concept goed weer: een lama-karavaan die een hooggelegen Andees puna-landschap doorkruist, met handelaars in kleding van kameelidenwol. Het landschap is overtuigend voor de altiplano-regio—droog goudkleurig grasland (ichu), verspreide struiken, verre bergketens en een heldere diepblauwe lucht op grote hoogte. De lama’s zijn goed weergegeven, met passende lastpakketten van textiel en bundels. De stenen muren en rietgedekte structuren op de achtergrond zijn in grote lijnen plausibel voor de periode, al zouden hun regelmaat en bouwkwaliteit op latere perioden kunnen wijzen (Tiwanaku of zelfs Inca). Verschillende punten verdienen aanpassing: de kleding, hoewel qua type over het algemeen passend (tunieken, mantels, hoofddoeken of hoofdwikkels), oogt te uniform en etnografisch ‘modern’—de decoratieve randpatronen op sommige mantels en de algehele stilering doen meer denken aan hedendaagse of koloniale Andes-kleding dan aan wat we voor 200 v.Chr.–1 n.Chr. zouden reconstrueren. De metalen schijfhanger die zichtbaar is op de borst van een figuur is in zijn specifieke vorm mogelijk anachronistisch, hoewel metaalbewerking in de Andes tegen deze tijd al bestond. De sandalen lijken enigszins gestandaardiseerd. Ook het grote aantal mensen in de karavaan is ongebruikelijk; archeologisch en etnografisch bewijs suggereert dat kleinere karavaangroepen typischer waren. Sommige gezichten hebben bij nadere beschouwing een licht ongemakkelijke, AI-gegeneerde uitstraling.
Het bijschrift is goed geformuleerd en feitelijk degelijk. Lama-karavanen waren tegen deze tijd inderdaad centraal in de Andes-brede langeafstandshandel. De vermelding van Spondylus-schelpen, gedroogde vis en textiel als handelsgoederen wordt goed ondersteund door archeologisch bewijs uit de Laat-Formatieve / Vroeg-Intermediaire periode. De situering in het Titicacabekken en Zuid-Peru is passend, aangezien dit in deze tijd een belangrijk knooppunt van uitwisselingsnetwerken was, overlappend met de vroege Pukara- en ontluikende Tiwanaku-tradities. De verwijzing naar stenen terrassen en milieukennis is redelijk, aangezien agrarische terrassering zich in deze periode in de hooglanden ontwikkelde, ook al zien de terrassen in de afbeelding er uitgebreider uit dan men zou verwachten.
Ik ben het grotendeels eens met de beoordeling van de GPT-recensent. De observatie dat de terrassen mogelijk latere perioden oproepen is terecht, en ook het punt dat de kleding te dicht aanleunt tegen recente etnografische beeldvorming is goed genomen. Ik zou daaraan toevoegen dat de grote ronde metalen hanger op één figuur een specifiek detail is dat vermelding verdient, en dat de algehele schaal van de karavaan (tientallen mensen die ver de achtergrond in doorlopen) mogelijk overdrijft wat gebruikelijk was. Het bijschrift vind ik echter iets beter verdedigbaar dan GPT suggereert—de beweringen zijn passend omzichtig geformuleerd (‘Zuid-Peru of het Titicacameerbekken’), en de kern van de archeologische feiten is correct voor 200 v.Chr.–1 n.Chr.
Het bijschrift is goed geformuleerd en feitelijk degelijk. Lama-karavanen waren tegen deze tijd inderdaad centraal in de Andes-brede langeafstandshandel. De vermelding van Spondylus-schelpen, gedroogde vis en textiel als handelsgoederen wordt goed ondersteund door archeologisch bewijs uit de Laat-Formatieve / Vroeg-Intermediaire periode. De situering in het Titicacabekken en Zuid-Peru is passend, aangezien dit in deze tijd een belangrijk knooppunt van uitwisselingsnetwerken was, overlappend met de vroege Pukara- en ontluikende Tiwanaku-tradities. De verwijzing naar stenen terrassen en milieukennis is redelijk, aangezien agrarische terrassering zich in deze periode in de hooglanden ontwikkelde, ook al zien de terrassen in de afbeelding er uitgebreider uit dan men zou verwachten.
Ik ben het grotendeels eens met de beoordeling van de GPT-recensent. De observatie dat de terrassen mogelijk latere perioden oproepen is terecht, en ook het punt dat de kleding te dicht aanleunt tegen recente etnografische beeldvorming is goed genomen. Ik zou daaraan toevoegen dat de grote ronde metalen hanger op één figuur een specifiek detail is dat vermelding verdient, en dat de algehele schaal van de karavaan (tientallen mensen die ver de achtergrond in doorlopen) mogelijk overdrijft wat gebruikelijk was. Het bijschrift vind ik echter iets beter verdedigbaar dan GPT suggereert—de beweringen zijn passend omzichtig geformuleerd (‘Zuid-Peru of het Titicacameerbekken’), en de kern van de archeologische feiten is correct voor 200 v.Chr.–1 n.Chr.
Grok
Afbeelding:
Aanpassen
Bijschrift:
Goedgekeurd
Mar 28, 2026
De afbeelding vangt doeltreffend de essentie van een pre-Incaïsche Andes-lamakaravaan in het hoog-puna-landschap rond 200 v.Chr.–1 n.Chr., met een accurate weergave van paklama’s beladen met textiel en bundels, droge ichu-graslanden, verre Andespieken onder een heldere hooglandlucht en schaarse struik-/tola-vegetatie. De tunieken, mantels en staven van kameelidewol van de handelaars zijn cultureel passend voor hooglandgroepen zoals vroege Pukara- of Huarpa-gerelateerde gemeenschappen, en de stenen veldmuren roepen de pastorale-agrarische begrenzingen van de regio op. Er zijn echter aanpassingen nodig vanwege kleine anachronismen en stilistische kwesties: kledingafwerkingen en hoofdwikkels van meerdere figuren lijken sterker op 20e-eeuwse etnografische Andesstijlen dan op archeologische reconstructies (zo zouden bijvoorbeeld eenvoudigere weefsels worden verwacht voor textiel uit de Formatieve periode); een prominente ronde metalen hanger op de borst van een handelaar is plausibel gezien de opkomende koper-/goudbewerking, maar de sierlijke schijfvorm voelt te verfijnd voor deze datering; sandalen ogen uniform modern; de stenen terrassen op de achtergrond zijn enigszins regelmatig en uitgebreid, wat op latere ontwikkelingen wijst (volledige terrassering neemt vooral na 500 n.Chr. toe), hoewel eenvoudige keermuren wel bestonden; de lengte van de karavaan (meer dan 20 figuren) overschrijdt het gebruikelijke etnoarcheologische bewijs voor kleinschalige groepen (meestal 5–15 dieren). De visuele samenhang is sterk, zonder grote wetenschappelijke fouten in geologie/biologie.
Het bijschrift is feitelijk nauwkeurig en goed gecontextualiseerd voor het Laat-Formatief/Vroege Horizon in Zuid-Peru/het Titicacabekken: tegen deze tijd faciliteerden lamakaravanen al uitwisseling tussen kust, hoogland en bekken (aangetoond op vindplaatsen zoals voorlopers van Pikillacta en vroeg Pukara); handelsgoederen (textiel, gedroogde vis, Spondylus) komen overeen met de archeologische gegevens; kleding van kameelidewol en milieu-aanpassingen zijn geheel raak; “stenen terrassen” is passend algemeen geformuleerd, aangezien beginnende terrassering hooggelegen veeteelt en landbouw ondersteunde. Er zijn geen misleidende claims; het detailniveau is informatief zonder overdrijving.
Ik ben het met zowel GPT als Claude eens over “adjust” voor de afbeelding — hun signaleringen van etnografisme in de kleding, overmatige terrasuitwerking en de schaal van de karavaan zijn terecht, en Claude wijst terecht op de metalen hanger en de AI-uncanny gezichten (zichtbaar in de uniformiteit). GPT’s “adjust” voor het bijschrift gaat te ver; “stenen terrassen” sluit aan bij opkomende agrotechnologie (bijv. verhoogde velden nabij Titicaca), en de voorzichtige formulering van het bijschrift (“Zuid-Peru of het Titicacameerbekken”) vermijdt overmatige specificiteit. Geen van beiden miste grote flora-/faunaproblemen (lama’s perfect, geen exotische planten), maar GPT speelde de landschappelijke nauwkeurigheid te veel naar beneden. De afbeelding verdient promptaanpassingen voor meer subtiliteit; het bijschrift is klaar.
De beoordelingen weerspiegelen dit: afbeelding “adjust” voor herstelbare details die strengere periodegetrouwheid waarborgen; bijschrift “approve” als voorbeeldig.
Het bijschrift is feitelijk nauwkeurig en goed gecontextualiseerd voor het Laat-Formatief/Vroege Horizon in Zuid-Peru/het Titicacabekken: tegen deze tijd faciliteerden lamakaravanen al uitwisseling tussen kust, hoogland en bekken (aangetoond op vindplaatsen zoals voorlopers van Pikillacta en vroeg Pukara); handelsgoederen (textiel, gedroogde vis, Spondylus) komen overeen met de archeologische gegevens; kleding van kameelidewol en milieu-aanpassingen zijn geheel raak; “stenen terrassen” is passend algemeen geformuleerd, aangezien beginnende terrassering hooggelegen veeteelt en landbouw ondersteunde. Er zijn geen misleidende claims; het detailniveau is informatief zonder overdrijving.
Ik ben het met zowel GPT als Claude eens over “adjust” voor de afbeelding — hun signaleringen van etnografisme in de kleding, overmatige terrasuitwerking en de schaal van de karavaan zijn terecht, en Claude wijst terecht op de metalen hanger en de AI-uncanny gezichten (zichtbaar in de uniformiteit). GPT’s “adjust” voor het bijschrift gaat te ver; “stenen terrassen” sluit aan bij opkomende agrotechnologie (bijv. verhoogde velden nabij Titicaca), en de voorzichtige formulering van het bijschrift (“Zuid-Peru of het Titicacameerbekken”) vermijdt overmatige specificiteit. Geen van beiden miste grote flora-/faunaproblemen (lama’s perfect, geen exotische planten), maar GPT speelde de landschappelijke nauwkeurigheid te veel naar beneden. De afbeelding verdient promptaanpassingen voor meer subtiliteit; het bijschrift is klaar.
De beoordelingen weerspiegelen dit: afbeelding “adjust” voor herstelbare details die strengere periodegetrouwheid waarborgen; bijschrift “approve” als voorbeeldig.
Gemini
Afbeelding:
Aanpassen
Bijschrift:
Goedgekeurd
Mar 28, 2026
De afbeelding vangt op doeltreffende wijze de atmosferische omstandigheden van de Andes-puna, met inbegrip van het ichu-gras en het karakteristieke licht van grote hoogten. Zij lijdt echter onder een aanzienlijke bias van het ‘ethnographic present’. De sandalen vormen een primair punt van zorg; ze lijken moderne rubberzool-ojotas in plaats van de sandalen van vezel of ongelooide huid die in 200 v.Chr. werden gebruikt. Ook de textielpatronen en de specifieke snit van de mantels lijken te sterk op Andes-kleding uit de 19e en 20e eeuw. Voor de Laat-Formatieve en Vroeg-Intermediaire perioden zouden we textielmotieven verwachten die meer aansluiten bij Pukara- of laat-Paracas-stijlen. Bovendien is de karavaan afgebeeld met een buitensporig aantal menselijke figuren; historisch gezien zou een klein aantal herders een grote troep lama’s hebben beheerd. De lasten op de dieren zijn ook te uniform en rechthoekig en lijken meer op moderne dozen dan op de zachte geweven zakken (costales) die kenmerkend waren voor die periode.
Het onderschrift is historisch en archeologisch accuraat. De opname van de Spondylus-schelp is een vitaal detail, aangezien deze ‘stekelige oester’ uit de warme Ecuadoriaanse wateren een handelsgoed met hoge status was dat gedurende millennia de langeafstandshandel door de Andes aandreef. De vermelding van gedroogde vis en textiel identificeert terecht de fundamentele goederen van de verticale economie. Ik ben het niet eens met GPT’s suggestie om het onderschrift aan te passen; de formulering ‘roepen de technische vaardigheid op’ is een verfijnde manier om de landschapskenmerken te erkennen zonder te beweren dat de specifiek getoonde terrassen een 1:1 archeologische reconstructie zijn. Ik ben het eens met Claude en Grok over het anachronistische gevoel van de metalen hanger en de repetitieve, synthetische kwaliteit van de menselijke figuren.
Het onderschrift is historisch en archeologisch accuraat. De opname van de Spondylus-schelp is een vitaal detail, aangezien deze ‘stekelige oester’ uit de warme Ecuadoriaanse wateren een handelsgoed met hoge status was dat gedurende millennia de langeafstandshandel door de Andes aandreef. De vermelding van gedroogde vis en textiel identificeert terecht de fundamentele goederen van de verticale economie. Ik ben het niet eens met GPT’s suggestie om het onderschrift aan te passen; de formulering ‘roepen de technische vaardigheid op’ is een verfijnde manier om de landschapskenmerken te erkennen zonder te beweren dat de specifiek getoonde terrassen een 1:1 archeologische reconstructie zijn. Ik ben het eens met Claude en Grok over het anachronistische gevoel van de metalen hanger en de repetitieve, synthetische kwaliteit van de menselijke figuren.
Matania
Samenvatting
Afbeelding:
Aanpassen
Bijschrift:
Aanpassen
De commissie is het erover eens dat de scène in wezen goed doordacht is en in grote lijnen accuraat voor de zuid-centrale Andes rond 200 v.Chr.–1 n.Chr. De hoge puna-/altiplano-omgeving is overtuigend, met passend droog hooglandterrein, ichu-achtig grasland, schaarse struiken, verre bergen, helder hoogtelicht en lama’s die correct als lastdieren worden gebruikt. Het kernconcept van hooglandhandelaren in kleding van kameelidewol die deelnemen aan langeafstanduitwisseling tussen kust, hooglanden en het Titicacabekken wordt sterk ondersteund, en de vermelding in het bijschrift van textiel, gedroogde vis en Spondylus-schelp wordt in grote lijnen als juist beoordeeld.
Voor de AFBEELDING stelde de commissie de volgende specifieke problemen vast: 1. De kleding is bij veel figuren te uniform, waardoor de karavaan gestandaardiseerd oogt in plaats van archeologisch onderbouwd. 2. Verschillende tunieken, mantels, hoofdwikkels en kledingafwerkingen lijken te veel op recente etnografische, koloniale of moderne Andes-kleding in plaats van op met zekerheid gereconstrueerde dracht uit ca. 200 v.Chr.–1 n.Chr. 3. Decoratieve boordpatronen en weefstijlen op sommige kledingstukken lijken meer kenmerkend voor postkoloniale of moderne Quechua-/Aymara-textiel dan voor textiel uit de Late Formative / vroege Pukara-periode. 4. De sandalen ogen te modern, te gestandaardiseerd en lijken in sommige beoordelingen specifiek op moderne, dikzoolige ojota-/rubberband-sandalen in plaats van op vezel- of leren schoeisel dat passend zou zijn voor de oudheid. 5. Een opvallende ronde metalen schijfhanger bij één figuur is in zijn specifieke sierlijke/verfijnde vorm voor deze datering mogelijk anachronistisch, ook al is metaalgebruik op zichzelf niet onmogelijk. 6. De karavaan is te groot/dicht, met te veel mensen en dieren die ver de achtergrond in doorlopen; dit suggereert een logistieke organisatie op staatsniveau die typerender is voor latere perioden dan voor de kleinere karavaangroepen die men doorgaans voor 200 v.Chr.–1 n.Chr. zou verwachten. 7. Veel menselijke figuren lijken te repetitief of bijna identiek, waardoor de afbeelding een synthetische/AI-gegenereerde indruk krijgt. 8. Sommige gezichten vertonen bij nadere inspectie onaangename AI-achtige weergaveproblemen. 9. De stenen terrassen zijn zeer regelmatig, uitgestrekt en visueel uitgewerkt, wat mogelijk latere Tiwanaku-, Inca- of algemener latere hooglandlandbouwlandschappen oproept in plaats van een overtuigend vroege scène. 10. Ook de met riet gedekte structuren op de achtergrond ogen enigszins te regelmatig/te hoogwaardig en kunnen op latere perioden wijzen. 11. Meer in het algemeen loopt het visuele totaalpakket van architectuur en kleding het risico te worden gelezen als een latere etnografische Andes-composiet in plaats van als een stevig in de Late Formative verankerde reconstructie.
Voor het BIJSCHRIFT vond de commissie het grotendeels sterk, maar zij wees op de volgende specifieke problemen: 1. De uitdrukking "stenen terrassen" kan de mate van zekerheid voor deze exacte afgebeelde scène en datering overdrijven, omdat de afbeelding ongewoon uitgewerkte terrassystemen toont die latere Andes-landbouwlandschappen kunnen impliceren. 2. Het bijschrift kan één specifiek regionaal pakket van architectuur en kleding te stellig presenteren als diagnostisch voor 200 v.Chr.–1 n.Chr., terwijl sommige visuele details niet met zekerheid tot precies die periode kunnen worden gedateerd. 3. Daarmee samenhangend zou de formulering iets voorzichtiger kunnen zijn in het rechtstreeks verbinden van het afgebeelde terras-/architectuurbeeld met dit precieze tijdskader. Geen enkele beoordelaar constateerde fouten in de verwijzingen naar lama-karavanen, kleding van kameelidewol, langeafstanduitwisseling of goederen zoals textiel, gedroogde vis en Spondylus-schelp.
Eindoordeel: aanpassingen nodig voor zowel afbeelding als bijschrift. Het is duidelijk dat de afbeelding niet opnieuw gegenereerd hoeft te worden, omdat het landschap, de dieren en het algemene concept van Andes-uitwisseling sterk zijn; zij vereist echter gerichte correcties om moderne/etnografische lekkage, architectonische signalen van latere perioden, een te grote karavaanschaal en AI-uniformiteit te verminderen. Het bijschrift is inhoudelijk historisch verantwoord, maar omdat één beoordelaar terecht opmerkte dat de formulering over de terrassen iets te stellig was in verhouding tot wat veilig uit de afbeelding kan worden afgeleid, zou deze bescheiden moeten worden afgezwakt om te voorkomen dat te veel wordt geclaimd over de architectonische/agrarische kenmerken.
Voor de AFBEELDING stelde de commissie de volgende specifieke problemen vast: 1. De kleding is bij veel figuren te uniform, waardoor de karavaan gestandaardiseerd oogt in plaats van archeologisch onderbouwd. 2. Verschillende tunieken, mantels, hoofdwikkels en kledingafwerkingen lijken te veel op recente etnografische, koloniale of moderne Andes-kleding in plaats van op met zekerheid gereconstrueerde dracht uit ca. 200 v.Chr.–1 n.Chr. 3. Decoratieve boordpatronen en weefstijlen op sommige kledingstukken lijken meer kenmerkend voor postkoloniale of moderne Quechua-/Aymara-textiel dan voor textiel uit de Late Formative / vroege Pukara-periode. 4. De sandalen ogen te modern, te gestandaardiseerd en lijken in sommige beoordelingen specifiek op moderne, dikzoolige ojota-/rubberband-sandalen in plaats van op vezel- of leren schoeisel dat passend zou zijn voor de oudheid. 5. Een opvallende ronde metalen schijfhanger bij één figuur is in zijn specifieke sierlijke/verfijnde vorm voor deze datering mogelijk anachronistisch, ook al is metaalgebruik op zichzelf niet onmogelijk. 6. De karavaan is te groot/dicht, met te veel mensen en dieren die ver de achtergrond in doorlopen; dit suggereert een logistieke organisatie op staatsniveau die typerender is voor latere perioden dan voor de kleinere karavaangroepen die men doorgaans voor 200 v.Chr.–1 n.Chr. zou verwachten. 7. Veel menselijke figuren lijken te repetitief of bijna identiek, waardoor de afbeelding een synthetische/AI-gegenereerde indruk krijgt. 8. Sommige gezichten vertonen bij nadere inspectie onaangename AI-achtige weergaveproblemen. 9. De stenen terrassen zijn zeer regelmatig, uitgestrekt en visueel uitgewerkt, wat mogelijk latere Tiwanaku-, Inca- of algemener latere hooglandlandbouwlandschappen oproept in plaats van een overtuigend vroege scène. 10. Ook de met riet gedekte structuren op de achtergrond ogen enigszins te regelmatig/te hoogwaardig en kunnen op latere perioden wijzen. 11. Meer in het algemeen loopt het visuele totaalpakket van architectuur en kleding het risico te worden gelezen als een latere etnografische Andes-composiet in plaats van als een stevig in de Late Formative verankerde reconstructie.
Voor het BIJSCHRIFT vond de commissie het grotendeels sterk, maar zij wees op de volgende specifieke problemen: 1. De uitdrukking "stenen terrassen" kan de mate van zekerheid voor deze exacte afgebeelde scène en datering overdrijven, omdat de afbeelding ongewoon uitgewerkte terrassystemen toont die latere Andes-landbouwlandschappen kunnen impliceren. 2. Het bijschrift kan één specifiek regionaal pakket van architectuur en kleding te stellig presenteren als diagnostisch voor 200 v.Chr.–1 n.Chr., terwijl sommige visuele details niet met zekerheid tot precies die periode kunnen worden gedateerd. 3. Daarmee samenhangend zou de formulering iets voorzichtiger kunnen zijn in het rechtstreeks verbinden van het afgebeelde terras-/architectuurbeeld met dit precieze tijdskader. Geen enkele beoordelaar constateerde fouten in de verwijzingen naar lama-karavanen, kleding van kameelidewol, langeafstanduitwisseling of goederen zoals textiel, gedroogde vis en Spondylus-schelp.
Eindoordeel: aanpassingen nodig voor zowel afbeelding als bijschrift. Het is duidelijk dat de afbeelding niet opnieuw gegenereerd hoeft te worden, omdat het landschap, de dieren en het algemene concept van Andes-uitwisseling sterk zijn; zij vereist echter gerichte correcties om moderne/etnografische lekkage, architectonische signalen van latere perioden, een te grote karavaanschaal en AI-uniformiteit te verminderen. Het bijschrift is inhoudelijk historisch verantwoord, maar omdat één beoordelaar terecht opmerkte dat de formulering over de terrassen iets te stellig was in verhouding tot wat veilig uit de afbeelding kan worden afgeleid, zou deze bescheiden moeten worden afgezwakt om te voorkomen dat te veel wordt geclaimd over de architectonische/agrarische kenmerken.
Other languages
- English: Andean llama caravan crossing the high altitude puna
- Français: Caravane de lamas andins traversant la puna d'altitude
- Español: Caravana de llamas andinas cruzando la puna alta
- Português: Caravana de lhamas andinas atravessando a puna alta
- Deutsch: Andine Lama-Karawane überquert die hochgelegene Puna
- العربية: قافلة لاما أنديزية تعبر مرتفعات البونا الباردة
- हिन्दी: ऊंची पुना को पार करता एंडियन लामा कारवां
- 日本語: 高地のプーナを横切るアンデスのラマの隊商
- 한국어: 고산지대 푸나를 횡단하는 안데스 라마 카라반
- Italiano: Carovana di lama andini che attraversa la puna
Het bijschrift is in zijn kernbeweringen grotendeels accuraat: lama-karavanen, hooglandhandelaren, kleding van kameelidewol en langeafstandshandel die kust, hooglanden en het Titicacabekken met elkaar verbond, zijn allemaal goed onderbouwd voor deze periode. De vermelding van goederen zoals textiel, gedroogde vis en Spondylus-schelp is passend. Het belangrijkste probleem is dat «stenen terrassen» als bepalende visuele marker de zekerheid voor precies deze scène en datering wat kan overdrijven, aangezien de terrassystemen in de afbeelding complexer lijken en kunnen wijzen op latere Andes-landbouwlandschappen. Ook al zijn Zuid-Peru of het bekken van het Titicacameer redelijke opties, toch zou het bijschrift iets voorzichtiger kunnen zijn met het presenteren van één specifiek regionaal pakket van architectuur en kleding als ondubbelzinnig diagnostisch voor 200 v.Chr.–1 n.Chr. Daarom hebben zowel afbeelding als bijschrift verfijning nodig, eerder dan volledige vervanging.